پرخوری و داروهای خانگی برای درمان پرخوری عصبی:
پزشک نیازهای جسمی و روحی فرد را در نظر می گیرد. درمان ممکن است شامل مشاوره و دارو باشد.

درمان های پزشکی
مواد مخدر
داروی ضد افسردگی فلوکستین (Prozac) برای درمان پرخوری عصبی از FDA تأیید شده است. بعضی اوقات پزشکان داروهای ضد افسردگی یا انواع دیگر داروها را تجویز می کنند. بستری شدن اغلب اتفاق نمی افتد. اما در موارد شدید پرخوری ، فرد می تواند برای مدت کوتاهی در بیمارستان تحت درمان قرار گیرد. بیشتر اختلالات خوردن شامل درمان سرپایی است.

روان درمانی
درمان شناختی رفتاری (CBT):
در این نوع درمان ، فرد عادات غذایی معمول را می آموزد و بر چیزهایی تمرکز می کند که فرد را به پرخوری یا تمیز کردن سوق می دهد. بنابراین ، هنگام اعتراض به پرخوری ، افکار غیر منطقی و رفتارهای ناسالم به چالش کشیده می شود.
خانواده درمانی (FBT):
اغلب در کودکان و نوجوانان مبتلا به پرخوری عصبی استفاده می شود و به خانواده ها کمک می کند تا با بیماری ها و مشکلاتی که می توانند منجر به بولیمیا شوند مقابله کنند.
روان درمانی انسان (IPT):
این رویکرد بر مشکل روابط با سایر افراد در زندگی متمرکز است. زیرا روان درمانی انسان معتقد است که نحوه تعامل شما با دیگران می تواند بر وضعیت عاطفی و سلامت روانی شما تأثیر بگذارد.

درمان تغذیه ای
هدف از تغذیه درمانی آموزش عادات غذایی خوب است. متخصص تغذیه به شما کمک می کند علائم گرسنگی و سیری بدن خود را بشناسید. آنها همچنین به شما کمک می کنند وزن خود را حفظ کرده و نگرش سالم تری نسبت به غذا پیدا کنید.

مراقبت از خود در صورت پرخوری
علاوه بر پیروی از یک برنامه درمانی ، می توانید اقدامات لازم را برای مراقبت از خود انجام دهید:
برای اطمینان از دریافت مواد مغذی مورد نیاز ، غذاهای سالم را در رژیم غذایی خود قرار دهید. از پزشک خود بپرسید که آیا مکمل غذایی برای شما مناسب است یا خیر. و در مورد بهترین نوع و زمان ورزش برای سلامتی خود مشاوره بگیرید.

با دیگران ارتباط برقرار کنید. حمایت دوستان و خانواده می تواند به شما کمک کند بر عادات ناسالم غلبه کرده و احساس بهتری نسبت به خود داشته باشید.

مژده رحمانیان ، عضو انجمن تغذیه ایران
مرکز حضور و زیبایی Armoni