انسولین و گلوکاگون چگونه قند خون شما را کنترل می کنند؟ – مشاوره تغذیه از طریق تلفن


انسولین و گلوکاگون چگونه قند خون شما را کنترل می کنند؟

لوزالمعده انسولین و گلوکاگون را ترشح می کند. هر دو هورمون نقش مهمی در تعادل قند خون دارند. اگر سطح این هورمون ها بیشتر یا کمتر از میزان مطلوب باشد ، ممکن است قند خون شما بالا یا پایین بیاید. انسولین و گلوکاگون در کنار هم به ایجاد وضعیتی در بدن به نام هموستاز کمک می کنند که در آن وضعیت بدن ثابت است. وقتی قند خون شما بیش از حد بالا باشد ، لوزالمعده انسولین بیشتری ترشح می کند. هنگامی که قند خون کاهش می یابد ، لوزالمعده شما گلوکاگون را آزاد می کند تا قند خون شما افزایش یابد. این تعادل به تامین انرژی کافی سلول ها کمک می کند اما از آسیب عصبی ناشی از قند خون بالا جلوگیری می کند.

این مقاله فعالیت ها و فرایندهای انسولین و گلوکاگون و همچنین اثرات آن بر دیابت را شرح می دهد.

انسولین ، گلوکاگون و قند خون

انسولین و گلوکاگون بر سطح قند خون در بدن تأثیر می گذارد. بدن کربوهیدرات ها را از غذا به گلوکز تبدیل می کند که همان قند ساده است.گلوکز به عنوان یک منبع مهم انرژی عمل می کند.

سطح قند خون ، معیاری برای میزان استفاده بدن از گلوکز است.

اینها در طول روز متفاوت است. اما در بیشتر موارد ، انسولین و گلوکاگون این سطوح را در محدوده سالم حفظ می کنند.

هنگامی که بدن گلوکز کافی را تبدیل نمی کند ، قند خون شما همچنان بالا است. انسولین به سلول ها در جذب گلوکز کمک می کند ، قند خون را کاهش می دهد و سلول هایی را که به گلوکز نیاز دارند با انرژی تامین می کند.

هنگامی که سطح قند خون بسیار پایین است ، لوزالمعده گلوکاگون را آزاد می کند. گلوکاگون به کبد کمک می کند تا گلوکز ذخیره شده را آزاد کند ، که باعث افزایش سطح قند خون می شود.

سلولهای لوزالمعده مسئول ترشح انسولین و گلوکاگون هستند. لوزالمعده شامل بسیاری از این گروه های سلولی است. چندین نوع سلول در لوزالمعده وجود دارد ، از جمله سلول های بتا که انسولین را آزاد می کنند و سلول های آلفا که گلوکاگون را آزاد می کنند.

انسولین چگونه کار می کند؟

سلولها برای تامین انرژی به گلوکز نیاز دارند. با این حال ، اکثر آنها نمی توانند بدون کمک انسولین از گلوکز استفاده کنند.

انسولین اجازه می دهد گلوکز وارد سلول ها شود. گلوکز به گیرنده های انسولین در سراسر بدن متصل می شود و انسولین به گلوکز کمک می کند تا وارد سلول شود.

مقادیر کمی انسولین به طور مداوم در سراسر بدن توزیع می شود. وقتی قند خون بالا باشد ، سیگنال های انسولین به کبد می رسد. کبد گلوکز را جذب کرده و سپس آن را به مولکول دیگری به نام گلیکوژن تبدیل می کند.

هنگامی که قند خون کاهش می یابد ، گلوکاگون به کبد می گوید که گلیکوژن را به گلوکز تبدیل کرده و قند خون را به حالت عادی برگرداند.

انسولین همچنین با انتقال اسیدهای آمینه به بهبود ماهیچه ها بعد از آسیب کمک می کند. اسیدهای آمینه به ساخت پروتئین در بافت ماهیچه ای کمک می کند ، بنابراین هنگامی که سطح انسولین پایین است ، ماهیچه ها نمی توانند به درستی بهبود یابند.

گلوکاگون چگونه کار می کند؟

هنگامی که قند خون پایین است ، کبد گلوکز را ذخیره می کند تا به سلول ها انرژی دهد. خوردن و خوردن کم باعث کاهش قند خون می شود. با ذخیره گلوکز ، کبد اطمینان می دهد که سطح قند خون بین وعده های غذایی و هنگام خواب شب ثابت می ماند.

هنگامی که قند خون کاهش می یابد ، لوزالمعده شما گلوکاگون ترشح می کند. گلوکاگون به کبد کمک می کند تا گلیکوژن را به گلوکز تبدیل کند و قند خون را افزایش می دهد.

انسولین و گلوکاگون در یک چرخه عمل می کنند. گلوکاگون با کمک به کبد قند خون را افزایش می دهد ، در حالی که انسولین به سلول ها در استفاده از گلوکز کمک می کند ، که باعث کاهش قند خون می شود.

بهترین سطح قند خون

عوامل مختلفی از جمله مقاومت به انسولین ، دیابت و عدم تعادل رژیم غذایی می تواند قند خون را بالا یا پایین بیاورد. واحد استاندارد اندازه گیری قند خون میلی گرم بر دسی لیتر (mg / dl) است. بهترین سطح قند خون به شرح زیر است:

زمان

سطح گلوکز خون (میلی گرم / دسی لیتر)

قبل از صبحانه

مرد بدون دیابت: 100

افراد مبتلا به دیابت: 130-70

دو ساعت بعد از غذا

مرد بدون دیابت: کمتر از 140

افراد مبتلا به دیابت: کمتر از 180 نفر

زمان خواب

مرد بدون دیابت: 120

افراد مبتلا به دیابت: 150-90

A1C اندازه گیری است که تصویری از متوسط ​​گلوکز را در مدت زمان طولانی نشان می دهد. A1C برای افراد مبتلا به دیابت باید کمتر از 7 درصد و برای افراد بدون دیابت کمتر از 6 درصد باشد.

قند خون چه تاثیری بر بدن دارد؟

انسولین و گلوکاگون هیچ اثر فوری ندارند ، به ویژه در افرادی که قند خونشان بالا یا پایین است.

قند خون بالا

علائم قند خون بالا عبارتند از:

  • ادرار زیاد: کلیه ها سعی می کنند گلوکز اضافی را دفع کرده و به قند خون بالا پاسخ دهند.
  • تشنگی زیاد در ارتباط با تکرر ادرار: هنگام تلاش برای کنترل قند خون ، کلیه ها دچار کم آبی می شوند و بسیار تشنه می شوند.
  • احساس گرسنگی بیش از حد: قند خون بالا باعث می شود فوراً احساس گرسنگی نکنید. با این حال ، انسولین پایین با افزایش قند خون باعث گرسنگی می شود.

با گذشت زمان ، قند خون بسیار بالا می تواند منجر به علائم زیر شود:

  • کاهش وزن بدون دلیل مشخص
  • کاهش سرعت بازیابی
  • خارش و خشکی پوست
  • افزایش خطر عفونت
  • سردرد
  • خستگی و عدم تمرکز
  • تاری دید
  • یبوست ، اسهال یا هر دو
  • اختلال نعوظ در مردان

قند خون پایین

تأخیر بین وعده های غذایی ، تغذیه نامناسب ، داروهای خاص برای دیابت و برخی شرایط خاص پزشکی می تواند قند خون را کاهش دهد.

علائم کاهش قند خون عبارتند از:

  • سرگیجه
  • ضربان قلب سریع
  • ضعف
  • سوزش ، به ویژه در زبان ، لب ها ، بازوها یا پاها
  • گرسنگی همراه با حالت تهوع
  • کر
  • سردرگمی و عدم تمرکز
  • تحریک

در صورت عدم درمان ، قند خون پایین می تواند منجر به تشنج یا از دست دادن هوشیاری شود.

انواع دیابت

هنگامی که انسولین غیرفعال می شود یا بدن قادر به تولید آن نیست ، دیابت ایجاد می شود. این بیماری مشکلاتی در کنترل قند خون ایجاد می کند.

انواع مختلفی از دیابت وجود دارد:

دیابت نوع 1

دیابت نوع 1 یک بیماری خود ایمنی است که اغلب در سنین پایین رخ می دهد. به همین دلیل است که گاهی اوقات دیابت نوجوانان نامیده می شود.

این نوع دیابت شامل حمله سیستم ایمنی به سلول های بتا که انسولین را در لوزالمعده تولید می کنند ، می کند.

افراد مبتلا به دیابت نوع 1 اغلب قند خون بسیار بالایی را تجربه می کنند. سطح انسولین پایین است ، به این معنی که آنها نمی توانند مقدار زیادی گلوکز را در جریان خون مصرف کنند.

دیابت نوع 2

دیابت نوع 2 شایع ترین نوع دیابت است و معمولاً به دلیل شیوه زندگی مانند اضافه وزن ایجاد می شود.

افراد مبتلا به دیابت نوع 2 مقاومت به انسولین دارند ، به این معنی که بدن قادر به تولید انسولین کافی یا ناتوانی در استفاده بهینه از انسولین نیست.

دیابت بارداری

دیابت حاملگی نوعی دیابت است که در برخی از زنان در دوران بارداری بروز می کند. هنگامی که یک زن باردار است ، جفت ، که از نوزاد در حال رشد حمایت می کند ، می تواند توانایی مادر در استفاده از انسولین را کاهش دهد. این منجر به مقاومت به انسولین می شود اما علائم مشابه دیابت نوع 2 است.

دیابت بارداری معمولاً پس از تولد نوزاد از بین می رود. با این حال ، این یک عامل خطر برای دیابت نوع 2 در آینده است.

برخی از افراد مبتلا به دیابت نوع 1 و برخی افراد مبتلا به دیابت نوع 2 باید سطح انسولین خود را کنترل کرده و قند خون خود را از طریق رژیم غذایی و ورزش کنترل کنند.

مترجم: سید حمیدرضا ناجی

منبع:

روز پزشکی جدید

دیدگاهتان را بنویسید