ترکیب غذا: واقعیت یا داستانی؟


ترکیب مواد غذایی. آیا حقیقت در این کار تغذیه ای وجود دارد؟ در اینجا آنچه شما باید در مورد علم غذاهایی که سلامت را با هم ترکیب می کنند بدانید ، آمده است.

ترکیب غذا یک رویکرد غذایی است که تأکید می کند که کدام غذاها باید – و نباید – برای حمایت از هضم بهینه و جلوگیری از “تجمع سمی” با هم خورده شوند.

اگرچه این شبیه به “ترکیب پروتئین ها” است ، اما ایده این است که پروتئین های گیاهی “کافی” نیستند و برای اطمینان از دریافت همه اسیدهای آمینه باید با هم خورده شوند. (به هر حال ، ترکیب مکمل پروتئین سالها پیش به عنوان یک افسانه کامل افشا شد).

بازگشت به ترکیب غذا. این چیست ، دلیل آن چیست و آیا علمی وجود دارد که از این روش غذا خوردن حمایت کند؟

ترکیب غذا چیست؟

به نظر می رسد که غذا ریشه های آیورودا دارد ، اما طرفداران مدرن آن را بسیار متفاوت کرده اند.

این رویکردی برای خوردن است که از جفت شدن غذاهای غیرقابل هضم اجتناب می کند. در عوض ، آن را مشخص می کند که کدام غذاها باید (و نباید) همزمان مصرف شوند.

مزایای مورد انتظار از ترکیب غذاها شامل بهبود هضم ، جذب بهتر مواد مغذی و حتی کاهش وزن است.

برخی از “قوانین” اساسی در ترکیب غذا عبارتند از:

  • از نشاسته و پروتئین یا نشاسته و غذاهای اسیدی به طور همزمان استفاده نکنید
  • پروتئین های مختلف را همزمان مصرف نکنید
  • پروتئین و چربی را همزمان مصرف نکنید
  • فقط با معده خالی میوه و محصولات لبنی بخورید
  • میوه و سبزیجات را همزمان مصرف نکنید
  • فقط کافیست شکر بخورید

این نظریه از این ایده نشأت می گیرد که پروتئین ها برای هضم به محیط اسیدی نیاز دارند ، کربوهیدرات ها به محیط اولیه تری احتیاج دارند و در صورت خوردن همزمان ، در واقع یکدیگر را از بین می برند. خوردن غذاهای ناسازگار نه تنها شما را از برخی مزایا محروم می کند بلکه بر گوارش و کاهش وزن شما نیز تأثیر منفی می گذارد. علاوه بر این ، ترکیب غذاها می تواند از تجمع “زباله های سمی” در بدن شما جلوگیری کند.

حداقل این چیزی است که طرفداران غذا ترکیب می کنند. اما آیا تحقیقی برای حمایت از این امر وجود دارد؟

علم چه می گوید؟

حقیقت این است که هیچ تحقیق حمایتی در مورد غذا که به عنوان شیوه زندگی ترکیب می شود وجود ندارد و هیچ مدرکی در مورد هضم ، کاهش وزن یا سایر ادعاهای سلامتی وجود ندارد. من به معنای واقعی کلمه فقط یک مطالعه در این زمینه پیدا کردم.

این مطالعه از سال 2000 که در منتشر شد مجله بین المللی چاقی تأثیر غذا بر کاهش وزن در 54 بزرگسال چاق در بیمارستان را در 6 هفته بررسی کرد. هر دو گروه رژیم غذایی دریافت کردند که به همان اندازه مغذی و کالری بود ، اما یک گروه رژیم غذایی را ترکیبی از نحوه توزیع مواد مغذی در روز انجام دادند. به طور کلی ، محققان دریافتند که ترکیب غذا هیچ فایده دیگری در کاهش وزن یا چربی بدن نسبت به گروه کنترل ندارد.

بنابراین ، چند نکته کلیدی وجود دارد که باید در اینجا مورد توجه قرار گیرد.

ترکیبات غذایی هضم پیچیده را نادیده می گیرد. فرآیند هضم فقط در معده اتفاق نمی افتد. زمانی شروع می شود که غذا وارد دهان شما می شود و قسمت های مختلف این فرآیند در روده شما انجام می شود.

بسته به غذایی که خورده اید ، بدن شما آنزیم های لازم (لیپاز برای چربی ، آمیلاز برای نشاسته ، پروتئاز برای پروتئین) را برای هضم آن آزاد می کند. علاوه بر این ، این آنزیم ها در سراسر بدن کار می کنند ، نه فقط در یک مکان. بنابراین بحث در مورد مواد مغذی مختلف که به میزان مشخصی از اسیدیته نیاز دارند یا باید به طور جداگانه مصرف شوند ، یک تقلب غلط است.

در مورد “ساختار سمی” ، هیچ چیزی را در معده خود به اندازه کافی نمی خورید تا سموم جمع شود. تنها دلیلی که می توان چیزی را بیش از حد معمول هضم کرد این است که بیماری دارید مانند تاخیر در تخلیه معده ، که پزشک شما همیشه آن را بهترین می داند.

تکامل بشر ، از جمله پیشرفت در فناوری غذا و روش های پخت ، روده ما را قادر ساخته است تا انواع غذاها را همزمان هضم کند. علاوه بر این ، فیزیولوژی دستگاه گوارش انسان بیشتر مورد تجزیه و تحلیل قرار می گیرد. هیچ دلیلی وجود ندارد که با این روش تغذیه خود را پیچیده کنید.

در عوض این ترکیب ها را امتحان کنید

حتی اگر غذاهایی که به طور کلی ترکیب می شوند فاقد شواهد هستند ، راه هایی برای جفت شدن انواع خاصی از غذاها برای افزایش جذب مواد مغذی وجود دارد.

نمونه هایی از جفت شدن غذا بر اساس شواهد عبارتند از:

آهن و ویتامین C

آهن به دو شکل وجود دارد: hemi (از قلمرو حیوانات) و نه heymit (گیاه زاده). اگرچه منابع آهن گیاهی سالم و کافی هستند ، اما برخی از آنها به خوبی منابع آهن هم جذب نمی شوند. خبر خوب این است که این یک راه حل آسان است! گیاهخواران به سادگی می توانند منابع آهن را با غذاهای ویتامین C ترکیب کنند تا جذب آهن را افزایش دهند. به عنوان مثال ، خوردن لوبیا و گوجه فرنگی ، یا عدس و پرتقال ، در همان وعده غذایی.

کاروتنوئیدها و چربی های سالم

ویتامین های محلول در چربی A ، D ، E و K و کاروتنوئیدها (پیش سازهای ویتامین A) به همراه غذاهای پرچرب به بهترین شکل جذب می شوند. می توانید این ترکیب را با استفاده از روغن زیتون برای سرخ کردن سبزیجات یا انداختن سالاد ، تهیه آووکادو و هویج ، یا حتی یک کاسه انبه با گردو برای یک میان وعده ترکیب کنید.

زردچوبه و فلفل سیاه

خوب ، بنابراین این غذای مستقیم نیست ، اما هنوز هم جالب است. زردچوبه یک ادویه هندی به رنگ زرد روشن است که من دوست دارم در لاته ، تراشیده و سس سالاد از آن استفاده کنم. فعال ترین ترکیب آن کورکومین است که دارای خواص آنتی اکسیدانی ، ضد قارچی ، ضد باکتریایی و ضد التهابی است. کورکومین به تنهایی به خوبی جذب نمی شود. اما وقتی آن را با فلفل سیاه پر از آسیاب ترکیب می کنید؟ جذب آن را می توان تا 2000 درصد افزایش داد. فلفل سیاه حاوی ترکیبی به نام پیپرین است و مسئول جذب بالای آن است.

ترکیب غذا؟ به نظر من شبیه رژیم غذایی است که در موسیقی متن علمی پیچیده شده است. نه تنها هیچ غذایی وجود ندارد که علم را با هم ترکیب کند تا از این رویکرد در غذا خوردن حمایت کند ، اما به نظر می رسد حداقل لذت بخش باشد. توصیه من؟ آنچه را که دوست دارید بخورید و بدن خود را تغذیه کنید (مانند بسیاری از غذاهای گیاهی کامل!) – دوره.

وزن: آیا تا به حال ترکیب غذا یا سایر روشهای ذکر شده در بالا را تمرین کرده اید؟

برای اطلاعات بیشتر در مورد تغذیه اسطوره ای ، این پست ها را بخوانید:

– ویتنی

اگر از طریق این نامه دعوت شده اید ، می توانید بدانید که یک عکس را برش دهید و #WITSKITCH بگیرید – من عاشق دیدن هستم!

دیدگاهتان را بنویسید